WW mag in mindering worden gebracht bij billijke vergoeding 

Op 6 februari heeft de Hoge Raad een bijzondere uitspraak gedaan: bij de berekening van de billijke vergoeding op grond van artikel 7:671b lid 9 sub c BW mag rekening worden gehouden met de mogelijkheid dat een werknemer een WW-uitkering ontvangt, of op andere wijze inkomen verwerft, nadat de arbeidsovereenkomst is beëindigd.  

Ontbinding arbeidsovereenkomst wegens verstoorde arbeidsrelatie 

Werkneemster is sinds 2018 in dienst bij werkgever, een zorggroep waar zij als klinisch chemicus werkzaam is. In de loop der tijd is een verstoorde arbeidsrelatie ontstaan die uiteindelijk tot ontbinding via de kantonrechter heeft geleid.  

De kantonrechter kende daarbij een billijke vergoeding toe van drie jaarsalarissen (in totaal € 443.916 bruto) wegens ernstig verwijtbaar handelen aan de zijde van de werkgever. 

Berekening billijke vergoeding 

Werkgever is daartegen in hoger beroep gegaan waarbij het hof de ontbinding bekrachtigde, maar met matiging van de billijke vergoeding naar € 170.000 bruto.  

Het hof rekende daarbij met een veronderstelde duur van het dienstverband na de ontbindingsdatum (1 augustus 2024) van nog twee jaar. Op een bruto maandsalaris van € 11.367,35 kwam dat neer op bijna € 273.000 bruto aan gemist loon. 

Vervolgens bracht het hof in mindering wat werkneemster in die periode aan inkomsten zou kunnen verwerven, namelijk: 

• een WW-uitkering, met een maximum dat gelijk is aan het maximale dagloon (ongeveer € 4.305 bruto per maand), én 

• de veronderstelling dat zij mogelijk een andere baan zou vinden met een inkomen ter hoogte van dat maximale dagloon. 

Deze veronderstelde inkomsten reduceerden het geschatte inkomensverlies over twee jaar met ruim € 103.000 bruto, zodat de billijke vergoeding op € 170.000 bruto uitkwam. Werkneemster ging daartegen in cassatie. 

De vraag in cassatie 

De kernvraag bij de Hoge Raad was of het hof bij de begroting van de billijke vergoeding rekening had mogen houden dat werkneemster mogelijk een WW-uitkering zou ontvangen — en dat deze toekomstverwachting de vergoeding zou verminderen. 

De Hoge Raad beantwoordt deze vraag bevestigend: ja, het is toegestaan dat de rechter bij het bepalen van de billijke vergoeding niet alleen kijkt naar de nadelen van de beëindiging (zoals gederfde looninkomsten), maar ook naar eventuele voordelen die daarmee samenhangen, zoals: 

• wat werknemer aan WW-uitkering zou kunnen ontvangen, en 

• wat werknemer aan alternatieve inkomsten uit arbeid zou kunnen verwerven. 

Volgens de Hoge Raad past dit bij het karakter van de billijke vergoeding: die moet de werknemer compenseren voor het gevolg van ernstig verwijtbaar handelen door de werkgever, op basis van een zogenaamde totaliteitstoets van alle omstandigheden. De Hoge Raad benadrukt dat het bij de berekening van de billijke vergoeding gaat om een voorzieningsfunctie: er moet een reëel beeld worden gevormd van de mate waarin werknemer financieel nadeel lijdt door de beëindiging. Daarbij hoort dus ook rekening houden met inkomsten die werknemer zou kunnen verwerven in de prognoseperiode na de ontbinding. 

NOVO's tip 

Deze uitspraak bevestigt een belangrijke en praktische regel: bij de bepaling van de billijke vergoeding mag de rechter de mogelijke WW-uitkering en andere alternatieve inkomsten die een werknemer redelijkerwijs in de toekomst zou kunnen verwerven in mindering brengen op het gederfde loon. 

Voor werkgevers en adviseurs betekent deze uitspraak dat het dus loont om hier scherp op te zitten en ook zelf een berekening te maken van mogelijke inkomens aan de zijde van werknemer, inclusief WW, WIA of anderszins. Wil je hier meer over weten? Neem dan contact op met NOVO Advocatuur en Mediation te Breda, Specialist in Arbeidsrecht. We zijn telefonisch bereikbaar op 076-2056040 en per mail via info@novo-advocatuur.nl .